ใช้การวัดภายใน ไม่ใช่ขนาดที่ระบุบนป้าย
ป้ายขนาดกระเป๋าเดินทาง 20, 24 หรือ 28 นิ้ว ไม่เพียงพอสำหรับการสั่งซื้อซับในที่พอดีตัว ให้วัดขนาดภายในที่ใช้งานได้จริงของกระเป๋าเดินทางรุ่นนั้นๆ ขนาดภายนอกอาจรวมส่วนที่ซับในไม่คลุมไว้ด้วย เช่น Samsonite ระบุความสูงที่รวมล้อไว้ในความสูงของกระเป๋าเดินทางรุ่น Interlace อย่างชัดเจน
ระบุรุ่น ฉบับแก้ไขของตัวกระเป๋า และขนาดก่อนทำการวัด สำหรับกระเป๋าเดินทางแบบฝาพับ ให้บันทึกขนาดของทั้งสองส่วนแยกกัน ตั้งชื่อให้สอดคล้องกัน เช่น ส่วนด้านที่จับ และส่วนด้านตรงข้าม และแสดงชื่อเหล่านั้นในรูปถ่ายและแบบร่าง
บันทึกรูปทรงและขนาดสูงสุด
ใช้หน่วยเดียวตลอดทั้งแบบร่าง โดยควรเป็นมิลลิเมตร ทำเครื่องหมายจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของการวัดแต่ละครั้งอย่างแม่นยำ บันทึกความยาวและความกว้างภายใน จากนั้นวัดความลึกในตำแหน่งที่เกี่ยวข้องกับซับใน ถ้าตัวกระเป๋ามีลักษณะเรียว ให้วัดขนาดที่ปากตัวกระเป๋าและบริเวณใกล้ฐานด้วย
ถ่ายภาพตัวกระเป๋าเปล่าจากด้านบนและด้านข้าง แสดงมุมโค้งมน การเปลี่ยนแปลงระดับ และบริเวณใดๆ ที่ขนาดสี่เหลี่ยมไม่สามารถอธิบายรูปทรงได้ แบบกระดาษ แบบดิจิทัลที่เหมาะสม หรือตัวอย่างจริงสามารถช่วยสื่อสารรูปทรงที่ยากต่อการวัดด้วยสายวัดได้
- โครงร่างภายในและรูปทรงมุมของแต่ละครึ่งตัวกระเป๋า
- ความลึกและลักษณะเรียวหรือขั้นบันไดของตัวกระเป๋า
- หน่วยวัด จุดอ้างอิง และการแก้ไขแบบร่าง
| รายการวัด | ข้อมูลอ้างอิงที่จะให้ |
|---|---|
| แต่ละครึ่งตัวกระเป๋า | โครงร่างภายใน ความลึก ความเรียว และรูปทรงมุม |
| ฮาร์ดแวร์ | ตำแหน่งสัมพันธ์กับขอบหรือเส้นกึ่งกลางที่กำหนด |
| ช่องและแผ่นกั้น | ตำแหน่งสำเร็จรูป ทิศทางการเปิด และรายละเอียดการยึดติด |
| ขอบของแบบ | แยกขอบตัด เส้นตะเข็บ และระยะเผื่อ |
| การระบุ | รุ่น ขนาด การแก้ไขตัวกล่อง หน่วย และการแก้ไขแบบ |
ทำเครื่องหมายฮาร์ดแวร์ ช่องเปิด และจุดยึด
ระบุตำแหน่งของช่องล้อ ร่องท่อคันชักของกระเป๋า จุดยึด และส่วนที่ยื่นเข้าไปในพื้นที่บรรจุอื่นๆ ระบุตำแหน่งสัมพันธ์กับขอบหรือเส้นกึ่งกลางที่ทำเครื่องหมายไว้ ระบุพื้นที่ที่ซับในครอบคลุม และพื้นที่ที่ต้องการพื้นที่ว่างหรือช่องเปิดสำหรับซ่อมบำรุง
แสดงแผ่นกั้น ช่อง ซิป สายรัด และวิธีการยึดติด รวมถึงทิศทางของซิปและตำแหน่งการเปิดที่ต้องการ หากมีซับในอยู่แล้วให้ใช้เป็นแบบอ้างอิง ให้ถ่ายรูปซับในที่ติดตั้งไว้ก่อนถอดออก จากนั้นติดป้ายกำกับแผงและตำแหน่งของอุปกรณ์ต่างๆ เพื่อรักษาข้อมูลการประกอบที่อาจสูญหายไปเมื่อวางซับในราบลง
แยกขนาดสำเร็จรูปออกจากระยะเผื่อการตัด
แจ้งผู้จำหน่ายว่าขนาดแต่ละขนาดหมายถึงตัวกระเป๋า ซับในสำเร็จรูป หรือแผงที่ตัดแล้ว อย่าเพิ่มระยะเผื่อที่คาดไว้ให้กับทุกขอบ ตกลงระยะเผื่อตะเข็บ ขอบพับ และความหลวมที่ต้องการไว้ในแบบและข้อกำหนดการประกอบ
Coats ถือว่าการสร้างตะเข็บเป็นการผสมผสานที่กำหนดไว้ของการจัดเรียงวัสดุและการเย็บ ให้แนบภาพร่างตะเข็บหรือตัวอย่างอ้างอิงในกรณีที่การตกแต่งขอบมีความสำคัญ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ซิป ตัวแบ่ง และส่วนที่ติดกับตัวกระเป๋า
ตรวจสอบตัวอย่างในกระเป๋าเดินทางจริง
ส่งแผ่นวัดพร้อมกับข้อมูลอ้างอิงผ้า รุ่น และจำนวนขนาด และรายการส่วนประกอบที่ต้องการ ขอให้ระบุการแก้ไขตัวอย่างอย่างชัดเจน นำตัวอย่างนั้นไปใส่ในโครงกระเป๋าที่ต้องการ และตรวจสอบมุมต่างๆ ระยะห่างของอุปกรณ์ การยึดติด การใช้งานซิป และตำแหน่งของแผ่นกั้น
บันทึกการปรับเปลี่ยนโดยอ้างอิงจากแบบร่าง แทนที่จะพึ่งพาภาพถ่ายที่ไม่มีป้ายกำกับหรือข้อความที่ไม่เป็นทางการ อนุมัติตัวอย่างที่ติดตั้งและแบบที่แก้ไขแล้วร่วมกันก่อนที่จะกำหนดข้อกำหนดการผลิต ทำซ้ำการตรวจสอบสำหรับโครงกระเป๋าหรือขนาดที่แตกต่างกันแต่ละแบบ